Sa gitna ng plasa, nagtitipon ang mga bata upang makinig sa kwento ni Lolo Ben. Si Lolo Ben ay kilala sa baryo bilang isang mahusay na manunulat at tagapagkuwento, palaging may dalang aral ang kanyang mga kwento. "Mga apo, alam niyo ba kung gaano kahalaga ang ating mga pandama?" tanong ni Lolo Ben habang hawak-hawak ang kanyang baston.

Si Ana, isa sa mga bata, ay nagtanong, "Ano po ba ang pandama, Lolo Ben?" Ngumiti si Lolo Ben at sinimulan ang kanyang pagpapaliwanag. "Ang pandama ay ang kakayahan ng ating katawan na makaramdam at makisalamuha sa ating paligid. Mayroon tayong limang pangunahing pandama: paningin, pandinig, pang-amoy, panlasa, at pandama sa balat."

Si Marco, isang batang lalaki na palaging puno ng tanong, ay nagtanong, "Bakit po mahalaga ang bawat pandama, Lolo Ben?" Tumango si Lolo Ben, "Mahalaga ang bawat isa dahil sila ang nagbibigay buhay sa ating karanasan araw-araw. Ang ating mga mata ay nagbibigay daan upang makita ang kagandahan ng mundo; ang ating mga tainga upang marinig ang mga himig ng kalikasan."

"Ang ating ilong ay tumutulong sa atin upang malasahan ang samyo ng mga bulaklak at pagkain. Ang ating dila ay nagbibigay lasa sa bawat pagkain na ating kinakain, at ang ating balat ay nararamdaman ang init ng araw at lamig ng hangin," paliwanag ni Lolo Ben. Ang mga bata ay tumango sa kanilang pagkaunawa, nag-aalala na baka may hindi sila makuha.

Si Lita, isang batang babae na mahilig magtanong, ay lumapit kay Lolo Ben, "Salamat po, Lolo Ben. Ngayon alam ko na kung gaano kahalaga ang ating mga pandama." Ngumiti si Lolo Ben, masaya sa kaalaman na may naibahagi siyang mahalagang aral. "Huwag niyong kakalimutan na pahalagahan ang bawat pandama, dahil sila ang ating gabay sa araw-araw na pamumuhay."