Diwatang Pula, suot ang isang damit na kumikislap na pula, ay matatag at mapagkalinga habang binabantayan ang kanyang mga kapatid. Diwatang Kahel, masigla at laging may ngiti, ay nagtatampisaw sa ulap. Diwatang Dilaw ay may hawak na gintong ilaw na nagpapakinang sa paligid. Diwatang Berde, tahimik na nagmamasid sa ibaba, ay may korona ng mga dahon at bulaklak. Diwatang Bughaw ay payapa at mahinhin, nakaupo sa gilid ng ulap. Diwatang Indigo, hawak ang isang aklat, ay abala sa pagbabasa. Diwatang Lila, misteryoso at marikit, ay nagpapalutang ng mga kumikislap na bituin sa paligid niya. "Napakaganda ng mundo sa ibaba, mga kapatid. Sana ay mas mapalapit pa tayo sa kanila,"

Diwatang Dilaw ay nag-aalala, patuloy na tumitingin sa madilim na ulap na bumabalot sa bayan. Diwatang Pula ay sumikò ng kamao, handang tumulong. "Hindi natin puwedeng hayaang magdusa ang mga tao. Kailangang magtulungan tayo," "Oo, panahon na para gamitin natin ang ating mga kapangyarihan para sa kanila,"

"Mga kababayan, magkaisa tayo at magtulungan. Hindi tayo matitinag ng bagyong ito," Diwatang Kahel ay lumapit sa mga bata, ipinapahid ang saya at tawa sa kanilang mga mukha. "Huwag kayong matakot, mga bata. Gagaan din ang inyong pakiramdam," Diwatang Dilaw ay iniangat ang kanyang kamay, at biglang lumiwanag ang madilim na langit, unti-unting naglalaho ang takot ng mga tao.

Diwatang Bughaw ay pumagitna sa mga nag-aaway na pamilya, pinalaganap ang kapayapaan sa bawat tahanan. "Tayo ay magkaisa. Sa pagkakaisa, tayo ay malalampasan ang pagsubok na ito," Diwatang Indigo ay nagturo sa mga tao ng tamang paraan ng pag-aayos ng mga nasirang bahay at taniman, habang si Diwatang Lila ay nagpapagaling ng mga sugatan at may sakit gamit ang kanyang mahika.

Diwatang Kahel ay sumayaw sa gitna ng mga bata, habang si Diwatang Indigo ay nagbigay ng mga kwento ng pag-asa at lakas. Diwatang Lila ay lumapit kay Diwatang Pula, at sabay nilang tinignan ang langit. "Panahon na para mag-iwan tayo ng alaala para sa kanila,"

Ang mga tao sa ibaba ay napatingala, namangha sa kagandahan ng bahaghari. "Tanda ito ng pag-asa, pagmamahalan, at pagkakaisa. Hanggang may bahaghari, hindi mawawala ang pag-asa," Mula noon, tuwing matapos ang ulan at sisikat ang araw, lilitaw ang bahaghari bilang paalala ng pagtutulungan ng mga diwata at ng diwa ng pagkakaisa sa puso ng bawat tao.