Sa gitna ng kaharian, nakatayo ang pitong magkakapatid na diwata, bawat isa'y may kanya-kanyang makukulay na kasuotan—pula, kahel, dilaw, berde, bughaw, indigo, at lila. Sama-sama silang nagmamasid sa mundo sa ibaba, masaya at payapa ang kanilang pamumuhay. Araw-araw ay nagkakatuwaan sila habang ginagamit ang kani-kanilang kapangyarihan upang tulungan ang kalikasan at mga tao. Diwatang Pula, ang diwata ng tapang, ay laging nangunguna sa mga gawain, habang si Diwatang Kahel ay palaging nagdadala ng tuwa at sigla.
Sa lupa, takot at lungkot ang bumabalot sa puso ng mga tao. Ang kanilang mga tahanan ay nasira, at ang mga bata ay umiiyak sa gitna ng unos. Mula sa ulap, nakita ng pitong diwata ang paghihirap ng bayan. Diwatang Dilaw ay nag-aalala, Diwatang Berde ay tahimik na nagdarasal, at nagdesisyon silang magtulungan upang iligtas ang bayan.
Diwatang Pula ang unang lumapit, nilalapitan ang mga tao at binibigyan sila ng lakas ng loob. "Hindi kayo nag-iisa. Tapang ang kailangan upang muling bumangon," bulong niya habang yumayakap sa mga takot na tao. Diwatang Kahel ay sumunod, pinapasok ang saya sa mga puso ng bata at matanda. "Ngumiti tayo, kahit sa gitna ng unos. Ang saya ay nagbibigay ng pag-asa," sabi niya habang sumasayaw sa ulan.
Diwatang Dilaw ay tinaas ang kanyang kamay at lumitaw ang isang sinag ng liwanag sa madilim na langit. "Narito ang liwanag ng pag-asa. Huwag kayong susuko," aniya. Diwatang Berde naman ay ginamit ang kanyang mahika upang muling tumubo ang mga halaman at buhayin ang mga puno. "Ang kalikasan ay muling babangon, tulad ninyo," bulong niya habang ang mga bulaklak ay unti-unting bumuka at nagkulay berde ang paligid.
Diwatang Bughaw ay nagkalat ng mahika ng kapayapaan, pinapawi ang takot at alitan sa puso ng bawat isa. "Kapayapaan ang magbubuklod sa inyo," bulong niya habang mahigpit na nagkakapit-bisig ang mga tao. Diwatang Indigo ay nagturo ng mga bagong kaalaman—kung paano muling bumangon at magpatuloy. "Sa bawat pagsubok, may natututunan tayong bago. Ito ang magpapalakas sa inyo," sabi niya habang tinuturuan ang mga bata at matanda.
Diwatang Lila, ang diwata ng mahika, ay nilapitan ang mga maysakit at sugatan. "Ang pagmamahal at mahika ay nagpapagaling ng puso’t katawan," bulong niya habang unti-unting bumabalik ang sigla ng bawat isa. Ang bayan ay muling napuno ng saya, pag-asa, at pagmamahalan.
Magkahawak-kamay ang pitong diwata, itinataas ang kani-kanilang kapangyarihan sa langit. Biglang lumitaw ang isang napakagandang arko na may pitong kulay—pula, kahel, dilaw, berde, bughaw, indigo, at lila. "Ito ay alay namin sa inyo, tanda ng pag-asa at pagkakaisa," sabay-sabay nilang sinabi. Mula noon, tuwing may liwanag pagkatapos ng ulan, lumilitaw ang bahaghari bilang alaala ng kanilang pagmamahal at pagtutulungan.
