Sa baryo ng San Isidro, nakatira ang isang batang babae na ang pangalan ay Rosa. Siya ay kilala sa kanilang lugar bilang masipag ngunit may kalikutan. Lagi siyang inuutusan ng kanyang ina, ngunit kadalasan ay tamad at nagrereklamo.
[@ch_2]Aling Marta[/@ch_2_d]"Rosa, hanapin mo nga ang sandok na ginagamit ko sa pagluluto,"[/@ch_2_d] utos ng ina.
"Ayoko po, Inay. Mahirap hanapin 'yan!" sagot ni Rosa.
Pagod sa pagtanggi ni Rosa, nagdesisyon si Aling Marta na magdasal na sana'y turuan ng leksyon ang kanyang anak. "Sana'y bigyan siya ng aral ng mga diwata," bulong ni Aling Marta.
Kinabukasan, si Rosa ay nagising na may kakaibang pakiramdam. Hinanap niya ang kanyang ina ngunit wala ito. Nagulat siya nang makita ang kanyang sariling imahe sa salamin: siya'y naging isang kakaibang halaman na may maraming mata.
Nabalot ng takot si Rosa at napagtanto niyang siya na ngayon ay isang halamang-pinya. "Patawad po, Ina! Patawarin ninyo ako at ibalik sa dati," pagsusumamo niya.
Pagkatapos ng ilang araw, bumalik si Aling Marta at nakita ang kakaibang halaman. Napaluha siya at niyakap ang halaman na may pagmamahal. Sa kanyang pagyakap, unti-unting bumalik si Rosa sa kanyang dating anyo, ngunit may natutunan na siya tungkol sa pagtulong at pagsunod sa ina.
