MAREK siedział na kanapie, zanurzony w blasku swojego smartfona, jego palce tańczyły po ekranie. KASIA, jego żona, poruszała się cicho po pokoju, a w jej oczach migotał cień smutku, gdy na niego patrzyła. "MAREK, może wybralibyśmy się dziś z dziećmi na spacer?" "Za chwilę, KASIA," odpowiedział nieobecnym tonem, nie odrywając wzroku od urządzenia w dłoni.
OLIWKA, ich córka o bystrych oczach, pociągnęła MARKA za rękaw z podekscytowanym uśmiechem. "Tato, chodźmy na piknik! Zrobiliśmy kanapki!" KACPER, ich energiczny syn, podskakiwał na palcach, trzymając kolorowy latawiec. "I możemy też puszczać latawiec!" "Dobrze, dobrze," westchnął MAREK, w końcu kierując uwagę na swoje pełne entuzjazmu dzieci.
Rodzina rozłożyła się na kraciastej kocu w parku, a delikatny wiatr poruszał liśćmi nad nimi. OLIWKA i KACPER biegali wokół, a ich śmiech odbijał się echem w powietrzu, podczas gdy KASIA rozpakowywała kosz piknikowy. MAREK obserwował ich, trzymając w ręku telefon, ale jego wzrok wciąż spoczywał na ekranie. Nagle KACPER podszedł z małym pudełkiem i wręczył je ojcu. W środku znajdowała się ręcznie wykonana podstawka na telefon z napisem: "Żyj tu i teraz z rodziną."
MAREK trzymał podstawkę na telefon, a fala zrozumienia zalała jego umysł. Podniósł wzrok, dostrzegając proste radości, które mu umykały. "Dziękuję, kochani," wyszeptał, odkładając telefon na bok. Razem dzielili się opowieściami, a słońce chowające się za horyzont rzucało złoty blask na ich nowo odnalezione więzi.
Wieczór zapadł, gdy rodzina zebrała się w salonie, a stos gier planszowych czekał na rozgrywkę. KASIA uśmiechała się do MARKA, w jej oczach widać było ciepło, gdy aktywnie bawił się z OLIWKĄ i KACPREM. "Tato, jesteś naprawdę dobry w tę grę!" wykrzyknęła OLIWKA, a jej oczy błyszczały z podziwu.
MAREK odchylił się do tyłu, z zadowolonym uśmiechem na twarzy, słuchając radosnych rozmów i żartów. Nocne niebo migotało nad nimi, stanowiąc spokojne przypomnienie o pięknie wspólnie spędzonych chwil. "Tak wiele mnie ominęło," pomyślał, a jego serce wypełniło się wdzięcznością. KASIA delikatnie ścisnęła jego dłoń, a ich spojrzenia spotkały się w cichej zgodzie nad tym cennym odkryciem na nowo.
