Sa isang maliit na baryo ay naninirahan si Rosa, isang masipag at matulunging ina. Sa kabila ng kanyang pagiging abala sa bukirin, madalas siyang nalulungkot dahil sa kanyang anak na si Pinang, na kilala sa pagiging tamad at walang interes sa mga gawaing bahay.

"Pinang, hanapin mo nga ang mga rekado sa kusina," utos ni Rosa sa kanyang anak. "Nay, hindi ko makita," sagot ni Pinang, na tila walang balak magpagalaw.

"Sana'y magkaroon ka ng maraming mata para makita mo ang hinahanap mo!" wika ni Rosa sa pagkadismaya.

Kinabukasan, nagtaka ang buong baryo nang makita ang bagong halaman na tumubo sa hardin ni Rosa. Ang bunga nito ay hugis bilog at tila puno ng mga mata, kaya't tinawag itong "pinya."

Rosa ay napaluha habang nagtatanong sa sarili kung ang halaman na ito ay ang kanyang anak na si Pinang. Ang kanyang hiling na magkaroon ito ng maraming mata ay tila naging totoo.

Ang alamat ng pinya ay patuloy na isinasalaysay sa mga susunod na henerasyon, nagsisilbing paalala na ang sipag at tiyaga ay susi sa tagumpay at pagkakaisa ng pamilya.